Academia Occitana

Legitimitat

Academia Occitana

Jorn per jorn

Legitimitat

Nos fan repròchi, per aver lo dreit legitime de nos trachar d’occitan, de non aver recebuda la benediccion d’aqueles occitanistas afogats que son los conselhièrs generals e regionals. Ne sèm desolats. E sèm anats quèrre solaç alprèp de qualques amics qu’avián comés lo meteis pecat. Los avèm interrogats e aquí çò que nos diguèron :

Pèir de Garròs :

- Mèste, qué hèr ?

- Armatz-vos de plumas agudas e non pas de lanças ponchudas.

- Òc, plan segur, mès ètz damb nosauts ?

- En tot lòc e temps com que sia, jo som damb tu per fantasia [per l'esperit].

- Granmercés mèste.

Pèire Godelin :

- Pèire, es qu’èm sus la bona via ?

- En totas causas cal plan començar, òc-ben qu’a l’enfornar se fan les pans cornuts.

- Mès disen que…

- Siam quites damb les que donan del nas a la lenga mondina…

- occitana, disèm occitana…

- Atots !

Frederic Mistral :

- Fred, avans d’escriure Mirelha, avètz demandat la permission a la prefectura de Vauclusa ?

- Non, car cantam que per vautres, o pastres e gents di mas.

- Siáu pas vertadièrament pastre, es la saca de l'ordinator… mai nòste prètzfach per la lenga…

- De nòsta lenga provençala…

- Occitana, disèm…

- … fau que posque averar la branca dis aucèus !

J.P.